کارمزد یا هزینه ترید رمز ارز ها برای چیست؟

هزینه ترید کارمزد معاملات رمز ارز های دیجیتال

هزینه های ترید چه چیزهایی هستند؟

هزینه‌ی ترید با انتقال رمز ارزها از یک کیف پول به یک کیف پول دیگر بایستی پرداخت ‌شود.

پردازش معاملات در بلاکچین تلاش زیادی می‌خواهد. و این هزینه ها برای تنظیم ماینرها و اعتبارسنج ها، که به ملایم پیش رفتن امور کمک می‌کنند، استفاده می‌شوند. هزینه های ترید می‌تواند بر اساس میزان شلوغی شبکه بلاکچین تغییر کند و همچنین، میتواند انعطاف پذیر باشد. کاربری که می‌خواهد فورا پرداختش تایید شود می‌تواند هزینه ی بالاتری را انتخاب کند تا ماینر ها انگیزه بگیرند که معامله خود را جلوی صف قرار دهند.

این هزینه ها در اکثر صرافی های ارز رمز نگاری شده ثابت است. اما ممکن است کاربران هنگام استفاده از کیف پول های خاص، امکان تنظیم هزینه ها را داشته باشند.

برای مطالعه در خصوص استراتژی ها ترید میتوانید این صفحه را بخوانید.

چرا هزینه های معامله وجود دارند؟

آنها در ابتدا به عنوان ابزاری ضد اسپم در بیت کوین معرفی شدند ، اما به یکی از مهمترین ویژگی های بلاکچین تبدیل شدند. در ابتدا، هدف هزینه معاملات تنها بازدارندگی بازیگران مخرب، از بارگزاری اضافه ی شبکه بیت کوین بود. ساتوشی ناکاماتو (Satoshi Nakamoto)، مخترع رمز ارز بیت کوین، از سیستم هش کش (hashcash) آدام بک، الهام گرفته است که متکی به سیستم اثبات کار (PoW) بود.

حدود دو سال بعد، توسعه دهنده بیت کوین، گاوین آندرسن، متوجه یک قانون کد مبدا شد که به حداقل هزینه معامله 0.01 BTC نیاز داشت – امروز حدود 137 دلار است که با در نظرگرفتن قیمت های امروز چشمگیر محسوب می‌شود. در سال 2010، به نظر نمی‌رسید که این هزینه مسئله زیادی باشد. اما با گذشت زمان، با افزایش ارزش بیت کوین و افزایش تقاضا برای فضای بلوک، مردم متوجه شدند که این قیمت بسیار گران است. به ویژه برای کسانی که می‌خواهند مقادیر کمتری از ارز رمزپایه ارسال کنند.

توسعه دهندگان بیت کوین شبکه را به روز کردند تا این قانون را حذف کنند و از طریق ارتقا SegWit2x، اندازه بلوک را افزایش دهند. اکنون، هزینه های معامله می‌تواند بسیار کمتر از 0.01 BTC باشد و آنها بخشی اساسی از سلامت شبکه شده اند.

بلاک چین های دیگر مانند اتریوم و ریپل نیز به اهمیت هزینه های ترید پی بردند و استراتژی های مشابهی را برای انگیزه دادن به ماینرها در پیش گرفتند.

 هزینه معاملات چگونه کار می‌کند؟

هزینه ها باعث انگیزه پیدا کردن ماینرها می‌شود تا معاملات با هزینه بالاتر را دراولویت قرار دهند و آنها را در بلوک بعدی اضافه کنند. در مورد بیت کوین، تمام معاملات در حال تعلیق به چیزی که به اصطلاح استخر حافظه (mempool) گفته می‌شود، می‌رسند و منتظر می‌مانند که توسط ماینرها، انتخاب و در بلوک بعدی قرار گیرند.

اگر این استخر (mempel) پر باشد، ماینرها معاملات با هزینه بالاتر را انتخاب می کنند و بقیه را برای بلوک پیش رو می گذارند. به همین دلیل است که بسیاری از کاربران رمزنگاری مشتاق هستند که در صورت فوریت معاملات خود، هزینه ها را به صورت دستی افزایش دهند.

در اتریوم، هزینه ترید ها با گاز اندازه گیری می‌شود، که کسری کوچک از اتریوم است. این بلاکچین ویژگی های پیچیده تری از بیت کوین مانند قراردادهای هوشمند و برنامه های غیرمتمرکز (dApps) ارائه می دهد، بنابراین هزینه ها در اینجا نقش اساسی دارند. با این حال، ممکن است موارد منفی نیز وجود داشته باشد،به خصوص اگر کاربر رمزارز، هزینه ی گاز کافی را اضافه نکند.

در مورد ریپل، هیچ ماینری وجود ندارد که کوین های ریپل جدید تولید کند، این یکی از دلایلی است که هزینه های معامله بسیار کم شده است.

بنابراین  در مورد کوین های ثابت، مانند دلارهای وابسته به دلار آمریکا، چه اتفاقی میفتد؟ زنجیره، هنگام انتقال وجوه بین دو حساب تتر (USDT) یا هر دو کیف پول مبتنی بر بلاک چین که توانایی ذخیره این دارایی دیجیتال را دارند، هزینه معامله را تامین نمی‌کند. با این حال، هنگامی که تتر دوباره به پول رایج اعتباری تبدیل می شود، می‌تواند هزینه هایی داشته باشد.

شبکه های بلاکچین و هزینه های تراکنش آنها چگونه مقایسه می‌شوند؟

معمولاً بلاک چین هایی که می‌توانند تعداد معاملات بیشتری را در ثانیه انجام دهند، هزینه کمتری دارند. امروزه ده ها پروژه بلاکچین معروف وجود دارد که هزینه های ترید متفاوتی نسبت به یکدیگر دریافت می‌کنند. یک قاعده ی سرانگشتی ساده این است که: هرچه میزان کارایی شبکه بیشتر باشد، هزینه ترید نیز کمتر است. به عنوان مثال، هزینه استاندارد معاملات ریپل در این روزها، 0.00001 XRP است و برای مدت زمان بسیار کوتاهی در سال 2017 به بیش از 0.40 XRP رسیده بود. با توجه به اینکه قیمت XRP زیر 0.25 دلار است، این هزینه بسیار ناچیز است.

در اتریوم، هزینه های ترید بیشتر است و می‌تواند درهنگام ازدحام در شبکه افزایش یابد. این اتفاق در سال 2017 ، 2018 و در اواسط سال 2020 در زمان  دفی کریز (Defi Craze) رخ داده است.

در ماه اوت، هزینه ها به بالاترین حد خود رسیدند و یک ماه بعد دوباره رکورد شکسته شد. هزینه برخی هم 99 دلار اعلام شده است و همین عامل باعث گمانه زنی در مورد شروع برخی پروتکل ها برای جستجوی بلاکچین های جایگزین می‌شود. در تاریخ 1 سپتامبر، ماینرهای انریوم (ETH) در یک ساعت 500،000 دلار سود به جیب زدند. تقاضا برای معاملات به یک مشکل بزرگ برای این بلاکچین تبدیل شده است، اما امید است که با ارتقا طولانی مدت 2.0اتریوم، سیستم کارمزد بهتری ارائه شود. بنیانگذار اتریوم، Vitalik Buterin، ابراز نگرانی کرده است که هزینه های بالا می‌تواند کارهای خودخواهانه استخراج را رواج دهد.

در مورد بیت کوین، بزرگترین ارز رمزنگاری شده توسط market cap، نیز باید بگوییم که افزایش چشمگیری در قیمت کارمزد معاملات در سال جاری داشته است. آنها در ژوئیه زیر 1 دلار بودند، در ماه آگوست بیش از 6 دلار رشد کردند و در پایان ماه اکتبر 10 دلار شکستند.

علاوه بر بیت کوین و اتریوم، سایر بلاکچین ها، از جمله لایتکوین، Bitcoin Cash ، Cardano و اتریوم کلاسیک، به طور متوسط ​​هزینه های بسیار پایین تر از زیر یک سنت دارند. هزینه های ترون حتی کمتر از ریپل است.

در جای دیگر، آی اِل کوین (ILCoin) هزینه های ترید بسیار کمی دارد و از پروتکل PoW الهام گرفته است و به بیت کوین متکی است. هر بلوک در بلاکچین خود می‌تواند میلیون ها تراکنش را مدیریت کند، در مقابل 2000 معامله ای که در یک بلوک BTC معمولی گنجانده شده است. این اجازه می‌دهد تا آی اِل کوین (ILCoin) هزینه های غیرقابل توجه را حفظ کند و شرکت می گوید این به ازای هر 10 میلیون انتقال به 0.0124 ILC می‌رسد. برخلاف ریپل که یک شبکه پرداخت متمرکزتر است، ILCoin غیرمتمرکز است و به پروتکل (RIFT) متکی است.

چه عواملی در اندازه کارمزد معامله نقش دارند؟

دو عامل اصلی موثر بر کارمزد، اندازه معامله و تقاضای فضای بلوک است. با توجه به اینکه برخی از شبکه ها فقط می‌توانند مقدار محدودی از داده ها را در هر بلوک داشته باشند، ماینرها یا اعتبارسنجها، محدود به تعداد تراکنش هایی هستند که می‌توانند شامل شوند.هنگامی که کاربران زیادی به طور همزمان وجوه رمزنگاری ارسال می‌کنند، تقاضا برای فضای بلوک افزایش می‌یابد و تراکنش های بیشتری در انتظار تأیید هستند.گاهی اوقات، تقاضا برای فضای بلوک می‌تواند آنقدر زیاد شود که شبکه ها با ازدحام مواجه شوند و هزینه ها به سطوح ناپایدار افزایش یابد.تراکنش های بزرگتر به فضای بیشتری در بلوک احتیاج دارند و اعتبار آنها بیشتر از معاملات کوچک تر است.

برای مطالعه بیشتر میتوانید به این لینک مراجعه کنید.

 

 

آموزش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *